tuin april

tuin april

 Heel langzaam aan verdwijnt de zwarte grond en wordt alles groen. De tuingeraniums zijn wat dat betreft mijn lievelingen, want ze bedekken de grond al snel met hun frisse groen wat zalig naar citroen geurt en daarna volgen de verschillende tintjes roze bloemetjes in wolken.

De kerriestruik Kerria Japonica (die niets met kerrie te maken heeft behalve de kleur van de bloemen)  brengt de tuin in paassfeer, samen met de kleine narcisjes.

Twee lavendelplantjes zijn helaas niet helemaal goed de winter doorgekomen, dus die gaan als opknappertjes naar de voortuin met veel zon en niet al te natte grond waar ze de tijd en ruimte krijgen om of op te knappen of verder af te sterven. Hopelijk het eerste, want lavendel blijft een van mijn lievelingsplanten.

Het is nu heerlijk weer, 23 graden en je kan zien dat het de tuin goed doet: gisteren zachte regen en nu lekker warm. De boel ontploft zo ongeveer.

Jammer alleen van al die muggen die al weer voor de ramen dansen. Gelukkig hebben we overal horren. En morgen ga ik in alle rommelhoekjes na of er geen bakjes water staan waar de muggen heerlijk hun eitjes kunnen deponeren.  Het enige water in de tuin is een ondiep bakje voor de vogels, naast de bakjes met vogelvoer. Maar door dat bakje regelmatig schoon te maken wordt een muggenkweekbakje voorkomen.

Morgen op pad voor witte Phloxen, want er zit toch een gaatje in de tuin waar ze prachtig zouden staan. (en anders maak ik wel een gaatje).

Ik ben gek op rozen, vooral klimrozen. Rosa New Dawn is een heerlijk klimmer die in mijn tuin de boel oplicht met haar tere zachtroze tot wit verkleurende bloemen. Ze bloeit in juni/juli en geeft graag nog een toegift in september/oktober, als je op tijd terug snoeit na de eerste bloei.

Een van mijn eerste zelfgekochte planten was een gele struikroos. En zolang de coniferen klein waren, deed ze het prima, prachtige volle gele rozen die licht naar citroen ruiken. Ondanks de meest vreselijke amputaties deed ze het nog steeds goed. Nu is ze een enkele staak, omdat de coniferen haar ingehaald hebben en ik haar eigenlijk niet goed verzorgd heb. De liefde voor de New Dawn maakte me blind en ach, die gele deed het toch wel. Maar ze gaat dit jaar in de revisie, ze heeft genoeg te lijden gehad.  Ik ga haar flink de ruimte geven door de conifeer om haar heen weg te knippen en haar bijvoeren met koemest. Hopelijk vergeeft ze het mij en komt ze weer tot volle glorie.

Aan de voorkant van het huis heb ik sinds twee jaar een kleine abricooskleurige klimroos staan, waar ik veel van verwacht, maar die ook goed beschermd moet worden tegen de nogal slechte omstandigheden daar. De wind en de zon staan er veel op en er zijn veel insecten die mijn rozenblaadjes verslinden. Dus wat mij betreft kan ze niet snel genoeg groeien om zo boven de grond weg te komen en minder last te krijgen van het knagende spul.

Want ze is prachtig van kleur.

En dan mijn droom: ooit komt er een ijzeren hek om de tuin, 1.20 meter hoog ongeveer, en dat hek wordt helemaal bekleed met klimrozen en ramblers in de kleuren geel, oranje, abricoos en roze.  En dan aangevuld met veel lavendel op de grond langs de randen. Dat staat al een paar jaar op mijn verlanglijstje, maar is nog niet gelukt. Een beetje mooi hek (niet met van die puntjes, maar gewoon recht van boven met mooi rechte vormen, geen boogjes of wat dan ook, maar ook geen Heras hekwerk) is niet goedkoop en dus zal ik wellicht toch concessies moeten doen: toch een hek met puntjes…

Maar wie weet…

Abricoos roos

Abricoos roos